این جمله رو اولین بار از دهان منوچهر نوذری شنیدم....

نمی دونم چند نفرتون هفته رو به امید صبح جمعه با شما سر میکردین، چقدر مسابقه هفته دوست داشتین، اما میدونم که یه روزهایی تنها چیزهایی که دل مردم رو شاد میکردن اینا بودن به علاوه گل آقا!

خدایشان بیامرزاد.